In het begin van 't jaar 1985 zocht het kerkbestuur, van Enschot, iemand die het kerkhof kon bijhouden. Pastoor Jacobs vroeg aan de koster: Jan v.d. Oetelaar of hij soms iemand wist die het "leuk" zou vinden om op een kerkhof te werken. Jan kwam zeker een keer per week bij ons thuis op de boederij "Op Den Berkelschen Heikant".Jan wist dat ik een nuttige tijdsbesteding zocht en binnen no time lag mijn naam op tafel bij de pastoor.
Bij groot toeval zag Jan dat de verantwoordelijk kerkmeester, aangaande het kerkhof, op de pastorie aan kwam. Hij was niet te lui om door te geven dat er mogelijk iemand gevonden was die het kerkhof kon onderhouden. Toen de kerkmeester vernam wie het was had hij de nodige scepsis.De kerkmeester liep de keuken in waar pastoor Jacobs was. Er ontspon zich een heftige conversatie. Jan v.d. Oetelaar kon het woordelijk horen! De kerkmeester zocht allerlei wegen om mij daar op 't kerkhof weg te houden! Een van de punten was dat die zoon van Jaoneke van der Loo uit Berkel kwam en dat dat gevoelig lag bij de mensen in Enschot.
Hij zou naar de overbuurman van de kerk: Toon van Alphen gaan om hem te vragen dat werk te gaan doen. Jan was zeer ontdaan en ging op een draf naar landbouwer Van Alphen en deed cont van wat er aan stond te komen. Toon zou die kerkmeester eens goed de oren wassen en die Van der Loo kon goed op het kerkhof, van Enschot, zich gedienstig maken voor de parochie Enschot. Aldus geschiedde. Toon nam de kerkmeester op niet te verstane manier onder handen, en ik kon rond maart 1985 beginnen op 't kerkhof, achter de Oude Toren, van Enschot. Het deed me toen zeer dat de oude "veten" tussen de mensen van Enschot en Berkel weer in stelling werden gebracht. Na bijna 27 seizoenen probeer ik me nog steeds in te zetten voor de nabestaanden van de overledenen, op het kerkhof van Enschot. Moet U zeggen dat ik nooit iets gemerkt heb van nabestaanden, die familie hadden liggen op te kerkhof van Enschot vonden, omdat ik uit Berkel kwam, daar eigenlijk niet thuis hoorde! Wel heb ik menig maal naar mijn hoofd geslingerd gekregen van oude Enschotse mensen dat ze nog niet voor niks op het senioren cq. bejaardenwijkje Berkengaarde, in Berkel, wilden wonen. Ik kreeg dan het gevoel door 10 wespen te gelijk gestoken te worden en sloeg meteen terug! "Als U dan niet in Berkel wilt wonen ga dan maar bij dat "allegaartje" achter de kerk van Enschot wonen", waren dan mijn gevleugelde woorden!!( achter de kerk van Enschot had en heb je ook zo'n wijkje waar, in oorsprong vooral senioren en bejaarden gingen wonen. Al ras kwamen er ook enige jongelui en gescheiden mensen wonen. U moet weten dat in de jaren 80 der vorige eeuw,in Berkel-Enschot, nog niet zo gewoon, als nu, tegen gescheiden mensen werd aangekeken!!Ook zijn er mensen, in Enschot, die als het kerkhof in Enschot vol is NIET in Berkel begraven willen worden!! Ik moet dat nog zien. Kan me niet voorstellen dat ze dan begraven willen worden in Tilburg die ons onze zelfstandigheid heeft afgenomen. Nu al weer bijna 15 jaar geleden. U ziet dat er nog altijd iets over is gebleven van de vete tussen Berkel en Enschot, al zit die meer onderhuids en komt nog maar sporadisch boven drijven!!